Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19171 K.2013/5307

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, ailesinin müdahalesine sessiz kaldığı, eşinin güvenini sarsacak davranışlarda bulunduğu, müşterek çocuğa sürekli küfür edip evden kovduğu, buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşine hakaret ettiği, eşinin namusuyla ilgili haksız isnatlarda bulunduğu ve bu iddiasını çevreye yaydığı, eşinin ortak konuttan ayrılması için de baskı yaptığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadın da boşanma davası açmakta haklı olup, onun da boşanma davasının kabulü (TMK.md.166/1-2) gerekirken reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.