Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1922 K.2012/20359

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk Taha için takdir edilen tedbir nafakasının (TMK.m.197) çocuğun ergin olduğu 30.06.2011 tarihine kadar hüküm ifade edeceğinin tabi bulunmasına göre davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın 06.02.2008 tarihinde davalı kocanın bir kısım kusurlu davranışlarını ileri sürerek boşanma davası açmış, mahkemece davanın kanıtlanamadığından reddine karar verilmiş ve bu karar 06.05.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Boşanma davasının reddine dair kararın kesinleşmesinden sonra taraflar bir araya gelmemiş, davacı kadın tarafından 14.06.2010 tarihinde eldeki nafaka davası açılmıştır.

Davacı kadının sunduğu ve mahkemece toplanan deliller dikkate alındığında; davacı kadın ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlayamamıştır. Hal böyle olunca davacı kadın yanında bulunan çocuklar yönünden tedbir nafakasına hükmedilmesi için, kadının ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlama yükümlülüğü bulunmasa da, kendisi için talep ettiği nafaka yönünden kocanın kusurlu davranışları nedeniyle ayrı yaşamakta haklılığının kanıtlanması gerekir.

Davacı kadının kendisi için istediği nafakanın reddi gerekirken kabulü doğru bulunmamıştır.