Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19240 K.2013/19550

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kadının davası, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir olunan manevi tazminat ile velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.07.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı H. Y.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı D.Y.ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece her iki taraf yararına da manevi tazminat takdir edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kocanın eşine hakaret ettiği, buna karşılık davacı- karşı davalı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve eşinden nefret ettiğini söylediği, müşterek hanenin kilidini değiştirmek suretiyle eşini eve almadığı anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı- davalı kadın daha ziyade kusurludur. Bu duruma göre ağır kusurlu davacı-davalı kadın yararına koşulları oluşmadığı halde manevi tazminata (TMK m.174/2) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.