Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19307 K.2013/5049

Taraflar arasındaki davacı tarafından davalı aleyhine ayrı ayrı açılan "nafaka" davası ile "boşanma" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı, kendisi için nafaka talebinden 23.12.2011 tarihli dilekçesiyle vazgeçmiştir. Bu durumda davacının Türk Medeni Kanununun 197'inci maddesine dayanan nafaka isteğinin reddi gerekirken bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

2-Boşanma davası daha sonra ( 23.12.2011 tarihinde) açılmış, aynı mahkemedeki daha önce ikame edilen bağımsız nafaka davasıyla 15.02.2012 tarihinde birleştirilmiştir. Boşanma davasıyla ilgili davalıya delil bildirmesi için bir mehil verilmemiştir. 19.10.2011 tarihli oturumda davalıya verilen mehil, nafaka davası içindir. Bu ara kararı gerekçe gösterilerek, davalının boşanma davasıyla ilgili delil gösterme talebinin reddi doğru değildir. Mahkemece, boşanma davasıyla ilgili davalıya delil gösterme imkanı tanınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması "hukuki dinlenilme hakkına" (HMK. md. 27) aykırılık oluşturan önemli bir usul hatası olup, bozmayı gerektirmiştir.