Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19315 K.2013/5006

Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından her iki dava yönünden; davacı-davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden; temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının evlilik birliğine ilişkin görevlerini ihmal ettiği, üçüncü kişilere "eşinin kendisini tatmin edemediğini, yaşlı olduğunu ve onu beğenmediğini" söylediği; buna karşılık davacı-davalı kocanın da eşinin ihtiyaçları ile ilgili birlik görevlerini yerine getirmediği, müşterek konutun kilidini değiştirerek eşinin eve dönmesine engel olduğu ve tarafların karşılıklı olarak birbirlerinin önceki evliliklerinden olan çocuğunu istemedikleri; böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda her iki tarafın da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, davalı-davacı kadının birleşen boşanma davasının da kabulü (TMK md. 166/1) gerekirken; reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.