Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19399 K.2013/5074

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; kocanın boşanma davası, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "taraflar eşit kusurlu" görülerek dava ve karşı davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verildiği görülmektedir.

Oysa, davacı-karşı davalı (koca)'nın evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve sosyal paylaşım sitesinden eşine hakaret ettiği, davalı-karşı davacı (kadın)'ın da, eşinin ilişkisi olduğu iddia edilen "Ö." isimli kadını, kocasının çalıştığı işyerine giderek saçından tutarak çekiştirdiği, işyerinde meydana gelen bu olay nedeniyle kocasının işten atılmasına sebep olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılmasında, kocanın yukarıda belirtilen davranışları daha etkili olmuştur. Bu durumda koca, daha fazla kusurlu kabul edilmelidir. Mahkemenin tarafları "eşit kusurlu" kabul etmesi gerçekleşen olaylara uygun düşmemektedir.

Davalı-karşı davacı (kadın) da karşı boşanma davası açarak boşanmayı istediğine göre, kocanın davasına itirazı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir yarar kalmamış, kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları gerçekleşmiştir.

Bu durumda, boşanma kararı sonucu bakımından doğru olmakla birlikte, gerekçesi isabetli olmadığından; boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK.m.438/son); buna bağlı olarak da kadının, kocanın boşanma davasının reddi gerektiği yönündeki temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

2-Yukarıda birinci bentte gösterilen sebeple boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı (koca)'nın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kocanın gerçekleşen eylemleri kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Kadın, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatlerini de kaybetmiştir. Bu sebeple az kusurlu olan davalı-karşı davacı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekir. Bu husus gözetilmeden kadının tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.