Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19637 K.2012/24224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak boşanma davası açmış; davalı-karşı davacı koca da aynı hukuki sebep uyarınca karşılık boşanma davası açmıştır. Kadının davasının kabulü kocanın davasının reddiyle tarafların boşanmalarına ilişkin mahkemenin 21.01.2010 gün ve 2008/1402 Esas, 2010/68 karar sayılı hükmünün davalı karşı davacı kocanın temyizi üzerine.

Dairemizce, 21.06.2011 gün ve 2010/7221 esas, 2011/11042 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur. Bozma ilamında davalı davacı kocanın da boşanma davasının kabulü gerektiği, sonuç bölümünde ise bozma nedenine göre, davacı karşı davalı kadının kabul edilen boşanma davası ve ferilerine ilişkin hükümlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığı belirtilmiştir. Bozma ilamından da anlaşıldığı gibi, davacı-davalı kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmü kesinleşmemiştir.

İlk derece mahkemeleri, temyiz denetimi sonucu Yargıtay tarafından verilen bozma ilamına uyma kararı verdikleri takdirde; bozma ilamının gereğini yerine getirmekle yükümlüdür. (HUMK.m.429) Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş; ancak "evvelce verilen karar diğer yönleri ile onanmış olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına" denilmek suretiyle bozma gereği tam olarak, yerine getirilmemiştir.

Bozma ilamı gereğince her iki tarafın boşanma istemi ve eklerine ilişkin olarak olumlu ya da olumsuz bir karar oluşturulması gerekirken; yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.