Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19639 K.2013/5715

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "tedbir nafakası" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davalı-davacı kadın dava dilekçesinde ... parsel sayılı taşınmazla ilgili tasarrufun iptali isteminde de bulunmuştur. Başvuru harcı dava dilekçesindeki bütün istekleri kapsar. Buna göre davalı-davacıya bu taleple ilgili nispi harcı tamamlaması için süre verilerek (Harçlar Kanunu md. 30-32) harcın tamamlanması halinde, görev (HMK.m.1,2) hususu da gözetilerek bir karar verilmesi, tamamlanmadığında anılan Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen şekilde işlem yapılması gerekirken; bu talep hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir