Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19719 K.2013/6971

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakası, vekalet ücreti ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadının karşı boşanma davasının da kabul edilmiş olması sebebiyle kadın yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan deliller ile temyiz dilekçesine eklenen belgelerden davalı- karşı davacı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, davacı- karşı davalı kocanın ise müşterek çocuğun hastalığı ile ilgilenmediği , boşanmaya sebep olan olaylarda davalı- karşı davacı kadının daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı- karşı davacı kadın yönünden Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşullarının oluştuğundan söz edilemez. Açıklanan sebeplerle davalı- karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Toplanan delillerle davalı- karşı davacı kadının ziynet eşyalarının satılarak ev alındığı, bu evin davalı- karşı davacı kadın adına kayıtlı olduğu anlaşılmış, ziynet eşyalarının davacı- karşı davalı koca da kaldığı ispatlanamamıştır. O halde ziynet eşyasına yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.