Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1989 K.2012/21327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, davacı-davalı koca tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına (TMK m. 166/1) dayalı olarak açılmıştır. Davalı-davacı kadın Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2011 gün 191/403 sayılı ilamı ile akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanmıştır. Akıl hastalığına dayalı bir dava bulunmadığı gibi (TMK m. 165) bu yönde usulüne uygun olarak yapılmış bir ıslah da bulunmamaktadır. Davalı-davacı kadının eylemleri iradi olmadığından kusurlu olduğundan söz edilemez. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayanan boşanma davasının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru bulunmamıştır.

2-Ziynet alacağına ilişkin temyiz incelemesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı-davalı kocanın babası tanık A.. M.., 20'şer gram iki bileziğin bozdurulduğunu beyan etmiştir. Bu ziynetler yönünden davanın kabulü gerekirken bu hususta da ret kararı verilmesi doğru görülmemiştir.