Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2006 K.2012/22036

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve geçimsizliğe sebep olan olaylarda; davacı kadının eşine hakaretine karşılık; davalı kocanın da, eşine hakaretlerde bulunduğu, onu evden kovduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, kadını ailesinin yanına bırakarak onlarla yaşamaya zorladığı, bu sürede de kocanın ailesinin kadına hırsızlık ithamında bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı koca, davacı kadına oranla daha ağır kusurlu olup, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. ve 2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.