Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20219 K.2013/6541

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen her iki boşanma davasının kabulüne dair olan hüküm; davacı-karşı davalı (koca) tarafından, karşı boşanma davası, velayet, manevi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından da; kocanın boşanma davası, lehine hükmedilen nafakaların miktarı ve tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların davanın devamı sırasında barışıp biraraya geldikleri ve yaklaşık iki ay kadar birlikte yaşadıkları toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu durum, dava öncesindeki olaylardan dolayı eşlerin birbirlerini affettiklerini veya en azından dava sebebi yaptıkları olayları sineye çekip, hoşgörüyle karşıladıklarını, yeni bir sayfa açıp evlilik birliğini devam ettirmeye karar verdiklerini gösterir. Affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak da boşanma kararı verilemez. Öyleyse her iki boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.