Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20234 K.2013/6556

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ile davalı-davacı lehine hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece "kocanın eşine ahlak dışı tekliflerde bulunduğu ve bağımsız konut temin etmediği, kadının ise başkalarıyla mesajlaşmak suretiyle güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve eski eşinden sürekli söz ettiği sabit kabul edilmiş", bu olaylarda koca ağır kusurlu bulunmuştur.

Oysa, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının sık sık eski eşinden ve ailesinden bahsettiği, kocası ile kıyasladığı; davacı-davalı kocanın da bağımsız konut temin etmediği, böylece boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kocaya kusur olarak atfedilen ahlak dışı tekliflere ilişkin tanık beyanları, davalı-davacı kadından duyuma dayalı olup hükme esas alınamaz.

Gerçekleşen bu durum karşısında, davalı-karşı davacı kadının maddi ye manevi tazminat(TMK.m.l74/l-2) isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.