Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2025 K.2012/21910

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı koca tarafından ise tamamına yönelik temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak 19.8.2009 tarihinde açtığı boşanma davası "kadının kusurlarının koca tarafından affedildiği" gerekçesiyle reddedilmiş ve ret kararı kesinleşmiştir. Bu dava ile kadının kusursuzluğu sabit olmuştur. Reddedilen bu dava tarihinden sonra taraflar bir araya gelmedikleri gibi boşanmayı gerektirir yeni bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır.

Toplanan delillerden, davalı kocanın eşini istemediğini söylediği, ailesiyle birlikte evden kovduğu ve telefonla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı koca tamamen kusurludur. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.