Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20420 K.2013/13139

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından kendi davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kocanın bir başka kadınla ilişkisinin olduğu, tanıklarca ifade edilmiştir. Tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini, başka bir deyişle gerçeği söylemediklerini kabule yeterli delil ve olgu yoktur. Davalı-davacı kadının tanıklarından Seher’in beyanının diğer tanıklarca doğrulanmamış olması, bu tanığın beyanını çürütmez. Kaldı ki, diğer tanıklar Seher’in ifade ettiği olaya değil başka olaya tanıklık etmişlerdir.

Seher dışındaki tanıkların beyanlarının görgüye dayanmıyor olması da, Seher’in ifade ettiği olayın vukuu bulmadığı anlamına gelmez. Davacı-davalı kocanın bir başka kadınla ilişkisi ispatlanmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı tarafından açılan birleştirilen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.md.166/1) karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve hukuki olmayan gerekçe ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.