Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20509 K.2012/25026

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından; reddedilen boşanma davası yönünden, davalı-karşı davacı tarafından ise, davacı-davalı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın, pek kötü veya onur kırıcı davranış (TMK.m.162) nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davasını ispat edememiş ve dava mahkemece reddedilmiştir. Davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasında ise, davacı-karşı davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmıştır.O halde, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına göre, gelirlerinin birbirine denk oduğu anlaşılmış; bu nedenle davacı-karşı davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.