Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20523 K.2013/5754

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının kusur belirlemesi ve tazminatlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kocanın güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği, eşini evden kovduğu, buna karşılık davalı-karşı davacı kadının hasta olan eşine bakmayacağını söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı-karşı davalı kocanın, daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.