Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20803 K.2013/20381

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "tazminat" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.09.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı E. G. geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı T. G. ile vekili gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Davalı-karşı davacı vekili Av. D. G.'ün yokluğunda karar verilmesini isteyen dilekçe göndermiş olduğu anlaşıldı. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın, kadının boşanma davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davalı tarafından cevap dilekçesiyle açılan karşı dava boşanmaya ilişkin olmayıp, boşanmanın fer'i (eki) niteliğindeki tazminata ilişkindir. Diğer bir ifade ile karşı davada boşanma talebi bulunmamaktadır. Hakim iki taraftan birinin talebi olmaksızın, kendiliğinden bir davayı inceleyemez ve karara bağlayamaz (HMK md. 24/1). Bu husus nazara alınmadan karşı boşanma davası varmış gibi yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.