Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20804 K.2012/24888

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; davalı-davacı kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı-davacı kadın lehine dava tarihinden itibaren hükmolunan tedbir nafakasının, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar geçerli olacağı ve kesinleşmeden itibaren sona ereceğinin anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 30.01.2009 tarihli karar davalı-davacı kadın tarafından kusur, manevi tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz kapsamı dışında bırakılan yönleri ise temyiz süresinin sona erdiği tarihte kesinleşmiştir.

Dairemizce, 27.5.2010 gün ve 2009/865 esas ve 2010/10343 karar sayılı ilamı ile karar sadece davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 185/3 ve 186/3. maddesi uyarınca tedbir nafakası verilmesi yönünde bozulmuş, davalı-davacı kadının yoksulluk nafakasının reddi, kusur ve manevi tazminat talebinin reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve hükmün bu bölümleri onanarak kesinleşmiştir.

Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yapılan yargılamada kesinleşen kısımlar hakkında yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın, kesinleşen yoksulluk nafakasının reddi yönünden yeniden karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzelterek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7)