KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/20949 E., 2013/15620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Haziran 2013
- Mahkemesi
- Üsküdar 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 3.4.2012
- Numarası
- Esas no:2010/811 Karar no:2012/247
Karar Metni
178 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü
Dava, ayrılığa ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 170. maddesince ayrılık kararı verilebilmesi için boşanma koşullarının gerçekleşmiş olması gerekir. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur.
O halde davalının, davacıyı aşağıladığı, istemediğini söyleyerek ortak evden kovup, gitmediği taktirde öldürmekle tehdit ettiğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık beyanlarına itibar edilmesi gerekir. Boşanma sebebi gerçekleşmiştir. Şu halde davacının ayrılık davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/20949, K. 2013/15620, 5 Haziran 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama