Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21109 K.2013/7952

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "nafaka arttırımı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının birleşen nafakanın artırılması davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı (koca) 19.11.2003 tarihinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanma davası açmış, bu dava 24.06.2004 yılında kadının kusurunun bulunmaması sebebiyle ret edilmiş ve 11.05.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı koca iş bu davayı 21.04.2011 tarihinde açmıştır. Retle sonuçlanan davadan sonra taraflar bir araya gelmemişler ve bu arada kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirir maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmadığı gibi davacı tanıklarının beyanlarında geçen olaylar retle sonuçlanan davadan önceki olaylar olup bu davada boşanmaya esas alınamaz. Bu husus göz önüne alınıp davacı-davalı (koca)'nın boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.