Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21313 K.2013/6992

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı; davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kadının az da olsa kusurunun bulunduğu anlaşılmaktadır.Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Davacı-davalı kadının, kocanın boşanma davasına yönelik itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, davalı-davacı koca lehine Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları da gerçekleşmiştir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da boşanma davası açmakta haklıdır. Bu durumda, davalı- davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile kocanın karşı davasının reddi doğru bulunmamıştır.