Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21325 K.2013/7002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının manevi tazminat talebinin reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacının kusur belirlemesi ve maddi tazminat talebinin reddine yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilip boşanmaya karar verilmiş ise de yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın 03.04.2008 tarihinde açtığı boşanma davasının retle sonuçlandığı ve 08.05.2009 tarihinde kesinleştiği, davacı kadının 03.11.2009 tarihinde Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince açtığı nafaka davasının kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Davalı kocanın açıp retle sonuçlanan davasından sonra taraflar bir araya gelmemişler, davacı kadına bir kusur da yüklenmemiştir. Kadının açtığı işbu davada ailesinin evliliğe müdahalesine sesiz kalan ve birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı koca tamamen kusurludur. Hal böyle iken boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine dayanılarak davacı kadının maddi tazminat isteğinin reddi doğru olmamıştır.