Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21424 K.2013/7272

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat isteğinin reddi ve nafaka miktarı yönünden, davacı-davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, velayet ve reddedilen tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise velayete ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve reddedilen tazminatlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının ise eşine ağır şekilde hakaretler ettiği, hastalığında ilgilenmediği, davacı-davalının ailesini eve kabul etmediği ve aile bireylerine de hakaret ettiği, gerkçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu olarak kabulüyle davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakası verilmesi ve davacı-davalı kocanın maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.