Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22234 K.2013/9168

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve geçici velayetin babaya verilmesi yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, velayetler, manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği, onu küçük görüp, aşağıladığı, eşine ve evine vakit ayırmayarak birlik görevlerini ihmal ettiği, davacı-davalı kadının da eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır. Belirlenen kusur durumlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığının davalı-davacı kocada olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davacı-davalı kadının maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.