Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22301 K.2013/8526

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakasının tayini için nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının tabii olmasına göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı-davalı kadının, kocanın mahkemece kusur kabul edilen eylemlerinden sonra 10.01.2011 tarihinde nafaka davası açtığı, açılan bu nafaka davasının, kadının ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle reddedildiği, davalı-davacı kocanın da, müşterek haneyi terk eden kadına eve dönmesi için ihtar gönderdiği, böylelikle tarafların karşılıklı olarak kusursuz hale geldikleri anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece davalı-davacı kocanın tamamen kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadın lehine manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.