Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2232 K.2012/21635

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar ve kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı koca yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece, her iki davada boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar, davalı-karşı davacı (koca)'nın kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları koca lehine gerçekleşmemiştir. Bu bakımından kadının kocaya manevi tazminat ödemekle sorumlu tutulması doğru değildir. Koca yararına takdir edilen maddi tazminat da yeterlidir. Hükmün manevi tazminat yönünden bozulması maddi tazminat yönünden de onanması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.