Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22518 K.2013/8427

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece "davaya rağmen tarafların 30.09.2011 tarihine kadar aynı çatı altında yaşadıkları, dolayısıyla davacının önceki olayları hoşgörü ile karşıladığı, hoşgörüyle karşılanan olayların da boşanmaya esas alınamayacağı" gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Tarafların 30.09.2011 tarihine kadar aynı evde yaşamakla birlikte, kavgalı oldukları ve sık sık kavga ettikleri kolluk araştırmasına ilişkin tutanakta belirtilmiş, taraflar da kollukça yapılan bu tespitin aksini iddia etmemişler, aksi yönde bir delil de göstermemişlerdir. Bu durumda sürekli kavga hali, ortak hayatın çekilebilir olduğunu kabule engeldir.

Davalının, eşine sürekli olarak ağır sözlerle hakaret ettiği, davacının da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gelişen olaylar karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yer, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.