Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/226 K.2012/18606

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, her iki dava yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, tedbir nafakasının başlangıç tarihi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın eşini ailesi ile birlikte oturmaya zorladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı-davacı kadının ise eşi ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin tarafların açıklanan kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığı; bu sonucun gerçekleşmesinde, davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Her iki taraf da boşanma isteği ile dava açmış olduğuna göre; davacı-davalı kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur. Açıklanan nedenlerle boşanmaya davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.