Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22740 K.2013/8550

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafaka miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın “Kızınız kız çıkmadı, çarşafıyla gelin alın götürün” diyerek evden kovduğu, çevresinde anlattığı, namussuzluk ve şerefsizlik yapıyor demek suretiyle eşine hakaret ettiği, davacı kadının ise; eşine hakaret ve beddua ettiği, sevmediğini söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.