Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22795 K.2013/9416

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, kendi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi, iştirak nafakalarının miktarı ve velayet yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise boşanma sebebi, kusur belirlemesi ve kendi manevi tazminat talebinin reddi yönünden duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, masraf yatırılmadığından davalı-davacı kocanın duruşma isteminin reddine dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verilip, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı tarafından zina hukuki sebebine dayalı davanın ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş, ancak davacı-davalı kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı kabul edilerek yoksulluk nafakası talebi reddedilmiştir. Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edildiğine, davacı-davalı kadının eylemlerinin güven sarsıcı nitelikte bulunduğunun anlaşılmasına göre boşanmayla yoksulluğa düşeceği anlaşılan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yasal olmayan gerekçeyle bu talebin reddi doğru olmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye verilen müşterek çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.