Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22833 K.2013/20873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.09.2013 günü temyiz eden davacı karşı davalı T.T.vekili Av. . geldi. Karşı taraf davalı karşı davacı M.C.T. ile vekili gelmediler.

Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü.

Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece davacı-davalı kadın daha ziyade kusurlu kabul edilip boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kocanın eşine şiddet uygulamasına, hakaret etmesine, eşini ailesiyle görüştürmeyip, baba evine bırakmasına karşılık, davacı-davalı kadının ve ailesinin de davalı-davacı kocaya sürekli hakaret edip, birlik görevlerini ihmal ettiği, bu suretle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadın da boşanma davası açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birarada yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davacı-davalı kadının boşanma davasının da kabulüyle boşanmaya (TMK md. 166/1) karar verilecek yerde yazılı gerekçe ile davacı-davalı kadının boşanma davasının reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.