Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22871 K.2013/9204

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine nitelikli cinsel saldırı suçundan dolayı hakkında dava açıldığı ve kesinleşmemiş mahkumiyet kararı bulunduğu, eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davacı-davalı kadının ise müşterek çocuğu dövdüğü ve eşine hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte kusurun ağırlığının davalı-davacı kocada olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.