Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22913 K.2013/8587

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve ziynet talebinin reddi yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; tümüne şamil olmak üzere temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı koca daha ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı kadının da annesinin telkinleri sonucu birlikte yaşamaktan kaçındığı, tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacı kocanın daha ağır kusurlu bulunduğuna yönelik kusur belirlemesi yerinde değilse de taraflar eşit kusurlu bulunduklarından verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacının bu yöne ilişkin temyizinin kabulü ile hükmün gerekçesinin değiştirilmesine; mahkemece davalı kadının tazminat talepleri hakkında usulüne uygun karşı dava açılmadığından reddine karar verilmesi doğru değil ise de; eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden tarafların diğer temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,