Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23098 K.2013/9077

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşler, birliğin mutluluğunu elbirliğiyle sağlama ve birbirlerine yardımcı olma yükümlülüğü altındadır (TMK.md.185/1-2). Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı kocanın bu yükümlülüğüne aykırı olarak eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve kayınvalidesine süreklilik gösterir şekilde hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.