Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23112 K.2013/9037

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, maddi tazminatın miktarı ve manevi tazminat yönünden; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, maddi tazminat, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, 09.04.2012 günlü oturumda işe girdiğini ve sigortalı olarak çalıştığını beyan etmiştir. Davalının ise, asgari ücretle çalıştığı sabittir. Tarafların birbirlerine yakın gelire ve benzer ekonomik koşullara sahip oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Bu yöne ilişkin Türk Medeni Kanunun 175. maddesi koşulu oluşmamıştır. O halde; davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.