Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23220 K.2013/9467

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; velayet ve kendisi lehine hükmedilen manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, kendi tazminat ve nafaka istekleri ve koca lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın) için, yargılama sırasında ara kararıyla Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesine göre takdir edilen tedbir nafakasının, dava süresince geçerli olacağı gözetilmeksizin ve gerekçe de gösterilmeksizin nihai hükümle "karar gününden geçerli olmak üzere" kaldırılması doğru olmamıştır. Ne var ki kanuna uymayan bu husus hakkında yeniden yargılama yapılmasının ihtiyaç duyulmadığından hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir. (HUMK. m. 438/7)