Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23530 K.2013/9439

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tedbir nafakası miktarı, reddedilen yoksulluk nafakası, ziynetler ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere haklı bir sebep bulunmadan düzenli tedaviden kaçınan davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalı kocanın salt boşanma istegini kabul etmesi; Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi koşulları oluşmadığı sürece sonuç doğurmaz (TMK. md. 184/3).

Türk Medeni Kanununun 166.maddesi hükmünü tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamamak ve değerlendirmemek gerekmektedir.Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer.Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır.

Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonrada mademki birlik artık sarsılmış diyerekten boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir.

Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166.maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz.

Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır.(TMK.md.166/2)

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa yetinilmekle değinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Davacı kadının boşanma davası kabul edildiği ve davacı kadın kendisini vekille temsil ettirdiği halde, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı kadın yararına kabul edilen boşanma davası yönünden maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

c) Davacı delil listesinde "yemin" deliline dayanmıştır. Davacıya ziynetlerle ilgili iddiası bakımından diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ziynetlerle ilgili talebin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.