Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23578 K.2013/9318

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle davalı karşı davacı kadının eşine hakaret ettiği,davacı karşı davalı kocanın da müşterek konut temin etmediği, eşini kendi ailesiyle yaşamak zorunda bıraktığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda sadece davalı-karşı davacı kadın kusurlu olmayıp; davacı-karşı davalı koca da kusurludur. Taraflardan birinin kusurunun diğerinden daha ağır olduğu söylenemez; Davalı-davacı kadının davası bakımından da Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur. Durum böyleyken; mahkemece boşanmaya davalı-davacı kadının davasının da kabulü suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.