Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23627 K.2013/21354

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın) 02.07.2011 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Bu talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup , bozmayı gerektirmiştir (HMK md. 26).

3-Davalı-davacı kadın, 25.05.2011 tarihli karşı dava dilekçesinde ziynetlerle ilgili olarak 20.000 TL alacak talep etmiş, 15.12.2011 tarihinde ise bu miktarı ıslah ederek 20.935 TL'ye çıkarmış, mahkemece bu talebin tamamının kabulü ile dava tarihinden itibaren toplam bedel yönünden faize hükmedilmiştir. Islah edilen kısım için ıslah tarihinden, diğer kısım için ise karşı dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan kabul edilen miktarın tamamı için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru bulunmamıştır.