Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24279 K.2013/10160

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki boşanma davası yönünden, davacı-davalı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Davalı-davacı kocanın temyizi yönünden yapılan incelemede;

Toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşinin ailesini müşterek konuta kabul etmediği, kayın validesini evden kovduğu, eşini ve ailesini öldürmekle tehdit ettiği anlaşılmaktadır.

Kocanın, kız kardeşi tarafından hastanede şiddete maruz kalan, insanların içinde onuru rencide olacak şekilde üzerindeki kıyafetleri parçalanıp çıplak bırakılan davacı-davalı kadının kocanın ailesinin müşterek konuta gelmelerini istememesinin haklı bir tepkiden kaynaklanması sebebiyle, bu davranışın kadın aleyhine kusur oluşturmayacağının ve gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Davacı-davalı kadından eşine yönelik başkaca bir eylem de ispat edilememiştir.

Hal böyle iken; mahkemece gerekçeli kararın 4. sahifesinin ilk paragrafında, kocanın kadının geçimsizlik oluşturacak kusurlu bir davranışını isbat edemediği belirtilerek boşanma davasının reddedildiğinden bahsedilmiş, yine aynı sahifenin son paragrafında da davacı-davalı kadının eşine hakareti sebebiyle mukabil kusur oluştuğu gerekçesiyle tazminat isteğinin reddine karar verilmiş olmakla çelişki oluşturulması yanında; kocadan kadına yönelik kişilik haklarını ihlal edecek bir davranışın bulunmadığı yönünde de dosya kapsamı ile bağdaşmayacak bir tesbitte bulunulmuştur.

Oysaki kocanın kadın ve ailesini ölümle tehdit ettiği sabittir. Açıklanan sebeplerle davalı-davacı kocanın boşanma davasının reddine ve davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulüne ilişkin mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru olup, davalı-davacı kocanın temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-davalı kadının temyizine hasren yapılan incelemeye gelince; a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Yukarıda 1'nci bentte açıklanan sebeplerle davalı-davacı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu bulunduğu gerçekleştiğine göre davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.mad.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken bu taleplerin reddi doğru olmamıştır.