Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24328 K.2012/28595

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası, ziynet alacağı ve bağımsız açılan nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın bağımsız açılan nafaka davasına ve ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Diğer yönlere ilişkin temyizine gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın, ailesinin evliliğine müdahalesine kayıtsız kalarak manevi anlamda bağımsız konut temininden kaçındığı, zaman zaman davalı-davacı kadına şiddet uyguladığı son olarak eşine şiddet uygulayıp gece vakti ailesinin evine bıraktığı, aracılara "annemi mutlu ederse olur, yoksa istemiyorum" dediği, davalı-davacı kadının da eşine "senden erkek olmaz, adam olmaz,koca hiç olmaz " sözleri ile hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda evlilik birliğinin tarafların açıklanan kusurlu davranışları ile temelinden sarsıldığı; bu sonuca ulaşılmasında davacı-davalı kocanın, kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Her iki taraf da boşanma isteği ile dava açmış olduğuna göre; kadının, kocanın davasına karşı koyması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur.

Açıklanan nedenlerle boşanmaya, davacı-davalı kocanın davasının da kabulü ile karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.