Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24333 K.2013/21717

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; maddi tazminat, nafakalar ve vekalet ücreti yönünden, davalı tarafından ise; kusur belirlemesi, manevi tazminat, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.09.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davası içinde istenen ve hüküm altına alınan boşanmanın eki sayılan Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesinden kaynaklanan tazminatların reddi veya kabulü halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücreti takdir edilemeyeceğinin tabii bulunmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, 20.05.2011 tarihli dava dilekçesinde, müşterek ikamet edilen taşınmaza yaptığı tadilat masrafları nedeniyle 7624TL maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı kadının bu istemi Türk Medeni Kanununun 174/1.madde kapsamında boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat olmayıp bağımsız bir talep olarak, ayrı nispi harca tabidir. Dava dilekçesiyle başvurma harcı yatırılmıştır. Başvurma harcı, davadaki bütün bağımsız talepleri kapsar. Davacı kadının belirtilen 7624 TL tazminat talebiyle ilgili olarak, peşin alınması gereken nispi harç ikmal edilmeden (Harçlar Kanunu md.30-32) yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.