Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24382 K.2013/9654

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tarafların dava açıldıktan sonra, 03.07.2012 tarihinde barışarak davacıya ait evde kaldıkları ve birlikte oldukları ve barışma tarihine kadar olan olayların davacı tarafından affedildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Toplanan delillerden, davacının af iradesi olan davranışı ve evlilik birliğini devam ettirme amacı ile davalı ile biraraya geldiği hususu kanıtlanamamıştır.

Bu nedenle tarafların birbirlerinin önceki kusurlu davranışlarını affettiklerine ilişkin mahkemenin gerekçesinde bir isabet bulunmamaktadır. Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. Dava dilekçesinde bahsedilen olaylar aynı zamanda Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesini de içermektedir. Eşine hakaret eden ve tehdit eden davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurludur. Davanın (TMK.

166/1) uyarınca) kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.