Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24512 K.2013/11926

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminat isteklerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece her ne kadar tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilerek boşanma kararı verilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan Güroymak Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 2011/187 esas, 2012/27 karar ve 16.02.2012 tarihli olup 16.03.2012 tarihinde kesinleşen tedbir nafakasına ilişkin dosyası ve toplanan diğer delillerden davacı kocanın eşine fizikşel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve eşini istemediğini söylediği; davalı kadının ise eşine hakaret ettiği ve birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha ziyade kusurludur. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davalı kadının maddi (TMK mad 174/1) ve manevi (TMK mad 174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.