Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2453 K.2013/4052

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi, velayet, kadın lehine verilen manevi tazminat, kocanın reddedilen manevi tazminat talebi ve iştrirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davacı karşı davalı H. Ç.vekili Av.A. K.L.geldi. Karşı taraf davalı karşı davacı Ö. Ç.ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının, davacı-davalı kocanın kişilik haklarına yönelik bir saldırısının kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre, davacı- karşı davalı kocanın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın tarafından açılan ve retle sonuçlanan ilk boşanma davası, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Kesinleşen bu kararla, kocanın evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede bir kusurunun bulunmadığı hükmen belirlenmiştir. Ret kararının kesinleşmesinden sonra geçen üç yıllık süre zarfında da davacı-karşı davalı kocanın bir kusuru kanıtlanamamıştır. Boşanma sebebi bulunmadığı halde retle sonuçlanan davayı açarak, boşanma sebebi (TMKm. 166/4) yaratan davalı-karşı davacı kadın, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen kusurludur.Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi koşulları gerçekleşmediği halde tamamen kusurlu kadın yararına manevi tazminat verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.