Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24742 K.2013/626

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı koca tarafından Bursa 2. Aile Mahkemesinin 2010/88 esas sayılı dosyasında 18.01.2010 tarihinde Türk Medeni Kanunun 166/1. maddesi uyarınca açılan boşanma davası ile davalı-davacı kadın tarafından 15.03.2012 tarihinde Türk Medeni Kanunun 162. maddesine dayalı açılan boşanma davası ve 15.02.2010 tarihinde açılan nafaka davalarının birleştirilmesine karar verilerek, yargılamanın 2010/88 esas sayılı dosya üzerinden yürütüldüğü,

23.09.2011 tarihinde, davalı-davacı kadının davayı takip etmemesi nedeniyle, davalı-davacı kadının davaları yönünden dosyasının işlemden kaldırılarak aynı tarihte davacı-davalı kocanın boşanma davası kabul edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı kadın tarafından dava dosyasının 18.10.2011 tarihinde yenilendiği ve mahkemece dosyanın tefrik edilerek 2011/1117 esasa kaydedildiği ve davalı-davacı kadının davası yönünden 22.12.2011 tarihinde boşanma davasının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Davacı-davalı kocanın boşanma davasına yönelik olarak verilen Bursa 2. Aile Mahkemesinin 23.09.2011 gün ve 2010/88 esas, 2011/934 karar sayılı hükmü her iki tarafça temyiz edilmiş, Dairemizin 2012/1234 esas ve 2012/21101 sayılı ve 12.09.2012 günlü onama kararı ile onanmış ve karar 31.10.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda davalı-davacı kadının boşanma davasındaki boşanma ve boşanmanın fer’i niteliğindeki taleplerinin konusu kalmamıştır.

Konusuz kalan dava hakkında, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekmekle birlikte, dava açmaktaki haklılık durumuna göre; yargılama gideri ve vekalet ücretinin de hükme bağlanması gerekir. O halde; davacı-davalı kadının sonradan yenilenen boşanma davası hakkında açıklanan yönler gözönüne alınmak suretiyle bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.