Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24749 K.2013/1721

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.09.2012 günü temyiz eden davacı M. S.vekili Av. H. K. geldi. Karşı taraf E.D.gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 08.03.2005 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar, tarafların müşterek çocukları 1999 doğumlu Emirhan ile 2003 doğumlu Doğukan'ın velayetleri babaya verilmiştir.

Toplanan delillerden; davalı babanın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra çocukları fiilen anneye bıraktığı, çocukların 2010 yılı Ekim ayına kadar anneyle birlikte kaldıkları, daha sonra müşterek çocukların baba tarafından alınıp, baba ile birlikte yaşamaya başladıkları, bu süre içerisinde çocukların baba ve üvey annenin şiddetine maruz kaldıkları, bu şiddet nedeniyle davalı baba ve üvey anne hakkında ceza davası açıldığı, çocuklar hakkında da 6284 sayılı yasa gereği tedbir kararı uygulanıp, çocukların davacı annelerinin yanına yerleştirildikleri anlaşılmaktadır.

Davalı baba, kendisine velayet hakkı verilmesine rağmen uzun bir süre çocukları yanına almamış, velayet görevini yerine getirmemiş, çocuklara şiddet uygulanmasına sessiz kalmış hatta kendisi şiddet uygulamıştır. Velayetin değiştirilmesi koşulları oluştuğundan müşterek çocukların velayet haklarının davalı babadan alınıp davacı anneye verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.