Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24806 K.2013/11605

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "ziynet alacağı" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, ziynet alacağı, kusur ve manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı koca tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat miktarı, tedbir nafakasının başlangıç tarihi, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın ziynet alacağı talebi reddedildiğine göre ret edilen miktar üzerinden davacı-davalı kadın yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde kendisi için nafaka ve tazminat istemediğini beyan etmiştir. Söz konusu feragat beyanından sonra davacı- davalı kadın vekili bu kez 24.09.2010 tarihli dilekçesinde tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. O halde davacı-davalı eş yararına istek tarihi olan 24.09.2010 tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken; bu yön nazara alınmadan tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren başlatılması doğru görülmemiştir.