Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24909 K.2013/10578

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiştir

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (koca)'nın, eşine fiziki şiddet uyguladığını ve hakaret ettiğini kabule yeterli delil bulunmamaktadır. Bu husustaki tanık sözleri, davalı-karşı davacı (kadın)'dan aktarma olup, taraflardan aktarılan olaylar, diğer delillerle doğrulanmadıkça sabit kabul edilemez. Toplanan delillerle; kocanın, eşini baba evine bırakıp birlikte yaşamaktan kaçındığı gerçekleşmiştir. Boşanmaya sebep olan bu olay, davalı-karşı davacı (kadın)’ın kişilik değerlerine saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları bulunmamaktadır. Öyleyse, davalı-karşı davacı (kadın)'ın manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile manevi tazminata hükmolunması doğru görülmemiştir.